[SF ] Love Forever (Dooseob)
posted on 03 Apr 2011 17:16 by sankhung
“ อยู่ๆ ” ว่าแล้วดูจุนก็เปิดประตูของอพาร์ตเมนออกมา
“ แฮ่ๆ ”
“ อ้าว โยซอบเองหรอ มีอะไร ”
“ วันนี้เค้าว่าง จะชวนพี่ไปเที่ยวอ่ะ^^ ” โยซอบพูดพร้อมยิ้มให้อย่างน่ารัก
“ พอดีว่าพี่มีนัดตอนเย็น ”
“ งั้นไปเที่ยวตอนนี้แล้วค่อยไปตามนัดพี่ก็ได้นี่ ” โยซอบเกาะแขนดูจุนแล้วอ้อน
“ แต่... ”
“ น้าๆๆ ” โยซอบมองดูจุนตาแป๋วพร้อมกับกระพริบตาถี่ๆ มีหรอที่ท่าทางน่ารักๆนั่นจะไม่ทำให้ดูจุนใจอ่อน
“ จริงๆเลยน้า ไปก็ได้ ”
“ เย้ ” โยซอบกระโดกอดดูจุนไปมา
สวัสดีครับ ผมชื่อดูจุนส่วนเด็กน่ารักๆนี่ชื่อ โยซอบ ที่จริงเค้าเด็กกว่าผมแค่ปีเดียวเอง แต่เค้าดูเด็กมากๆยังไงไม่รู้ -_- ผมกับเค้าสนืทกันตั้งแต่เด็กๆแล้ว ที่จริงผมนะคิดไม่ซื่อกับเค้า แต่เห็นท่าทางน่ารักๆอย่างนั้นทำเอาผมไม่กล้าพูดทุกที ก็แอบชอบมาตั้งนานแต่กลัวความสัมพันธ์มันจะหายนะสิ ก็เลยปล่อยไว้อย่างนี้แหละ รอถึงเวลาของมันละกัน ก็ทุกทีที่เค้าไม่มีเพื่อนก็มาหาผมทุกทีแหละ ผมก็ใจอ่อนทุกที เฮ้อ เซ้ง
“ วันนี้ไปว่ายน้ำกันนะ ^^ ”
“ แล้วโยว่ายน้ำเป็นหรอ ” ดูจุนถามอย่างสงสัย เพราะเท่าที่เค้ารู้มา โยซอบว่ายน้ำไม่เป็น
“ ก็จะไปเพื่อให้พี่สอนเค้าเนี่ยแหละ ” โยซอบพูดแล้วยิ้มเล็กน้อย
“ โยเนี่ย จริงๆเลย ” ดูจุนว่าพร้อมกับขยี้หัวโยซอบไปมา
สระว่ายน้ำ
“ พี่ดูจุน ลงสระกันเถอะ ” โยซอบพูดพร้อมกัยจะลากดูจุนลงสระ ดูจุนที่ยังตะลึงกับโยซอบอยู่
ทำไมขาวจังฟะ
“ อะๆ ปะ ” เมื่อเรียกสติได้แล้วดูจุนก็ลงสระเพื่อสอนโยซอบว่ายน้ำ
“ โยอยากเรียนท่าอะไรละ ” ดูจุนถามเพื่อจะด้สอนโยซอบถูก
“ เอาท่า ฟรีสไตล์ ละกัน ” โยซอบพูดอย่างมุ่งมั่น
“ ตอนแรกก็ต้องเหวี่ยงแขนอย่างนี้ ” ดูจุนจับแขนทั้งสองข้างของโยซอบทางด้านหลัง สำหรับโยซอบก็กำลังมุ่งมั่นต่อไป แต่ดูจุนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว!!
การสอนว่ายน้ำยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางความสนุกของยางโยซอบ และ การควบคุมอารมณ์ของยุนดูจุน -_- เมื่อสอนมาได้ซักพักเกือบจะค่ำดูจุนก็จำได้ว่าตัวเองมีนัด จึงจะขอตัวโยซอบ
“ โยว่ายน้ำเป็นแล้ว งั้นพี่ไปตามนัดเพื่อนก่อนละกัน ” ดูจุนขอตัว
“ พี่ดูจุน เค้าไม่มีเพื่อน เค้าไปกับพี่ได้ไหม ”
“ ไม่ดีหรอก ” ดูจุนปฏิเสธ เพราะสถานที่ที่เขานัดกับเพื่อน โยซอบไม่สมควรไปซักนิด
“ นะๆ เค้าจะเป็นเด็กดี ” โยซอบอ้อน
“ โยซอบ.. ”
“ นะ เค้าไม่มีเพื่อนแล้วเค้าก็ยังไม่อยากกลับด้วย ” โยซอบอ้อนสุดชีวิต มีหรอที่ดูจุนจะไม่ให้ไป ก็ท่าทางน่ารักอย่างนั้นใครขัดใจก็เว่อร์แล้ว !!
“ อือๆ ”
“ เย้ ขอบคุณนะฮะ ” ว่าแล้วโยซอบรีบขึ้นจากสระไปอาบน้ำใส่ชุดทันที จากนั้นดูจุนก็พาโยซอบไปสถานที่ที่เขานัดกันเพื่อน โดยนั่งรถยนต์ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ถึง
สถานที่ที่ดูจุนพาโยซอบมา เต็มไปด้วยผู้คนและเสียงเพลง แน่นอนว่ามันคือ ผับ ดูจุนถึงไม่อยากให้โยซอบมาด้วยนี่ไง ดูจุนพาโยซอบไปนั่งที่เคาเตอร์แล้วบอกให้อยู่ตรงนั้นอย่าไปไหน แล้วดูจุนก็ขอตัวไปนั่งกับเพื่อน
“ เด็กมึงหรอวะ ” เพื่อนคนนึงของดูจุนถาม
“ น่ารักวะ ” เพื่อนอีกคนก็พูดพร้อมมองด้วยความต้องการ
“ พวกมึงอย่าคิด คนนี้กูไม่ให้เด็ดขาด ” ดูจุนปฏิเสธเสียงแข็ง
“ อะไรฟะ ” ไม่ใช่แค่ 2 คนนี้ที่สนใจแต่ก็มีคนอื่นสนใจไม่น้อยเช่นกัน เพราะอย่างนี้ไงเขาถึงไม่อยากให้ โยซอบมา
-----------------------------------------------------------------------------------------
“ จะรับอะไรดีครับ ” บาร์เทนเดอร์คนนึงถาม
“ เอ่อ... ” เนื่องจากโยซอบไม่เคยมาสถานที่แบบนี้มาก่อนเขาจึงไม่รู้อะไร
“ เอา !#@%%^(&%$ มา2 ครับ ” มีชายแปลกหน้าคนนึงเข้ามานั่งแล้วสั่งเครื่องดื่มให้โยซอบ
“ ท่าทางคุณดื่มไม่เก่งผมเลยสั่งแบบเบาๆให้ครับ ” เขาพูดพร้อมยิ้มให้
“ อ้อครับ ” โยซอบตอบยิ้มไป
“ คุณชื่ออะไรครับ ”
“ ยางโยซอบ ครับ ” โยซอบพูดพร้อมยื่นมือมา
“ ลีกีซอบครับ ” ชายหนุมยื่นมือมาจับด้วย
“ โยซอบดูที่เขาเต้นตรงนั้นสิครับ ” กีซอบพูดพร้อมชี้ไปที่ฟลอร์ โยซอบมองอยู่นานโดยไม่รู้ว่าชายหนุ่มได้ใส่ผงสีขาวๆไว้ในเครื่องดื่มของเขาแล้ว
--------------------------------------------------------------------------------------------------
“ ดูจุนดูเด็กมึงดิ ” เพื่อนของดูจุนชี้ไปที่โยซอบกับชายอีกคนหนึ่ง
“ แม่งโดนมอมรึเปล่าวะ ”
“ โยกูไม่กินเครื่องดื่มหรอกเว้ย ” ดูจุนเถียงพร้อมดื่มเครื่องดื่ม
“ แล้วมึงดูข้างๆเด็กมึงแก้วไวน์แก้วเปล่า แม่งกินหมดแก้วเลยนี่หว่า ”
“ เฮ้ย เพื่อนเค้ารึเปล่า ” ดูจุนยังคงค้าน
“ เพื่อนบ้านมึงดิ ตอนนี้แม่งพาออกไปจากผับแล้ว ” เพื่อนของดูจุนพูดพูดพร้อมชี้ไปที่คู่นั้น เป็นเหตุให้ดูจุนขึ้นทันที
“ หา! เดี๋ยวกูกลับก่อนนะเว้ย ” ดูจุนรีบออกไปอย่างรีบร้อน
“ แม่งถ้ากูไม่ดูเด็กมึงโดนคาบแน่ ”
“ อย่าปากหมาสิมึง ” ดูจุนไม่เถียงต่อรีบออกไปหาโยซอบทันที เค้ารู้วาโยดื่มไม่เป็นแล้วดื่มไปอย่างนั้นอาจตกเป็นของคนอื่นได้ ดูจุนรีบไปกระชากคอเสื้อแล้วต่อยหน้ากีซอบทันที
“ คนนี้ ของกู ” ดูจุนว่าพร้อมพยุงโยซอบที่กำลังหมดสติเพราะแอลกอฮอล์แล้วพาขับรถกลับบ้านทันทีโดยไม่หันมามองกีซอบแต่อย่างใด
“ โยนะโยบอกแล้วว่าอย่ามา ” ดูจุนนำกุญแจที่อยู่ในกระเป๋าโยซอบมาเปิดห้องโยซอบแล้วพาเข้าไปนั่งในห้องที่เตียงนอน ดูจุนทิ้งโยซอบลงที่นอนก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งพิงที่หัวเตียงเพื่อจะได้จัดหมอนให้โยซอบได้นอน
พรึ่บ !!
“ โยซอบ ” ดูจุนร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อโยซอบอยู่ดีๆก็ลุกขึ้นมานั่งคร่อมที่ตักของเขา
“ ร้อน ” โยซอบไม่พูดเปล่าพลางถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองช้าๆต่อหน้าดูจุน ดูจุนผลักโยซอบออกไปแต่กลายเป็นว่าโยซอบเดินคลานมายั่วเขาแล้วนั่งที่ตักเหมือนเดิม ดูจุนรีบพูดห้ามโยซอบก่อนที่จะทนไม่ไหว
“ พี่ว่าโยนอนดีกว่านะ ” ดูจุนจะจับโยซอบนอนอีกครั้งแต่กลับกลายเป็นว่าโยซอบปลดกระดุมเสื้อให้ดูจุนซะงั้น มาถึงตอนนี้ดูจุนก็รู้แล้วว่าโยซอบโดนยา!!!!
“ ร้อน.....ไม่ไหวแล้ว ” โยซอบถอดเสื้อดูจุนออกก่อนจะไล้เลียยอดอกของร่างสูง ดูจุนในเมื่อเป็นอย่างนี้ก็หยุดไม่ได้แล้วเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ครุกกรุ่นเหมือนกัน ถึงจะรู้ว่าเป็นอย่างนี้เพราะโยซอบถูกยา แต่คนตรงหน้านี้ก็เกินที่จะทำให้ดูจุนอารมณ์ลดน้อยลงแต่อย่างใด ดูจุนประคองหน้าโยซอบขึ้นมาประกบปากอย่างเร่าร้อนทันที ลิ้นอุ่นๆปนกลิ่นแอลกอฮอล์ของทั้งสองปะปนกันทำให้ปลุกอารมณ์มากยิ่งขึ้น ดูจุนผละริมฝีปากออกเมื่อร่างบางจิกที่หลังเพราะขาดอากาศหายใจ
“....อ่า...ไม่ไหวแล้ว... ” เมื่อฟังเท่านั้นดูจุนก็พอจะรู้ว่าโยซอบต้องการอะไร แต่ยังไม่ทันไรโยซอบก็ใช้มือมาลูบแก่นกายของดูจุนก่อนจะขยำเบาๆเพื่อให้คนตรงหน้ามีอารมณ์
ร่างสูงจัดการถอดกางเกงของร่างบางและของตัวเองออกแล้วนำมือไปเล่นกับแก่นกายของร่างบางโดยไม่ลืมที่จะเก็บความหอมหวานจากร่างกายซึ่งก็ดูเหมือนจะไม่มีวันหมด
“ เร็วๆสิ ” เมื่อร่างบางเห็นว่าร่างสูงชักช้าเพราะตัวเองรู้สึกไม่ไหวแล้วเพราะฤทธิ์ยาที่ยิ่งเพิ่มมากขึ้นจึงรีบนำแก่นกายเข้าปากเพื่อทำให้แข็งตัว เมื่อได้ที่ดูจุนจึงบอกให้โยซอบผละออก
“ พอแล้วละ ” ดูจุนจับหน้าโยซอบขึ้นมาแล้วประกบปากอีกครั้งก่อนจะนำนิ้วเข้าไปในช่องทางอย่างช้าๆและเพิ่มจำนวนนิ้ว
“ เร็ว...อ่า ” ดูจุนประกบปากโยซอบอีกครั้งก่อนจะจูบอย่างเร่าร้อนและเอาแก่นกายเข้าไปในตัวโยซอบ อย่างรวดเร็วจนโยซอบถึงกับครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
“ อ๊า.. ” โยซอบร้องเสียงหลงเมื่อกระแทกไปถึงจุดสัน ดูจุนขยับสะโพกตามอารมณ์ที่คุกรุ่นก่อนที่จุดหมายของทั้งคู่จะมาถึงในไม่ช้า
“ อ๊า//อืม ” ทั้งสองครางออกมาพร้อมกันก่อนที่ดูจุนจะเอาออกจากตัวโยซอบ ว่าแล้วดูจุนก็ทิ้งตัวนอนลงข้างๆโยซอบ ก่อนจะนำผ้าห่มมาคลุมตัวโยซอบและหลับตาลง
พรึบ
เพียงหลับตาได้ไม่นานอยู่ดีๆก็มีบางอย่างกำลังทับและขยับอยู่ที่หน้าท้องของร่างสูง
“ โยซอบ !! ” ดูจุนตะโกนอย่างตกใจเมื่อเห็นโยซอบกำลังคร่อมและขยับอยู่ที่หน้าท้องของเขา
“ โอ๊ย !! ” โยซอบครางออกมาอย่างทรมาน ดูจุนพอจะรู้ว่าฤทธิ์ยายังไม่หมด ทั้งสองจึงเข้าหากันอีกครั้ง...........
........................
............
......
...
“ อืม ” ร่างบางขยี้ตาตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะรู้สึกโล่งๆ เมื่อสำรวจดูก็พบว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าซักชิ้น!! แถมคนที่อยู่ข้างๆเขาก็ยังไม่ได้ใส่อีกด้วย
“ พี่ดูจุนๆๆ ” โยซอบเขย่าดูจุนเพื่อปลุก
“ อือ ” ดูจุนที่งัวเงียตื่นขึ้นมาก็เห็นโยซอบทำหน้าตาตกใจ
“ พี่ดูจุนมันเกิดอะไรขึ้น ” โยซอบถามดูจุนพลางเขย่าตัวไปมา
“ เอ่อ ” ดูจุนไม่รู้จะพูดอะไรเมื่อโยซอบถามตรงๆอย่างนั้น
“ มันใช่อย่างที่เค้าคิดรึเปล่า ” โยซอบจ้องหน้ากับดูจุนอยู่นานก่อนที่ดูจุนจะพยักหน้าเบาๆ
“ ฮึก.. ” น้ำตาของโยซอบเริ่มไหลรินออกมาเมื่อรู้ว่าเขาทำสิ่งที่น่าเกลียดเพียงใด
“ บอกเค้าสิ...ฮึก...ว่ามันไม่จริง....” โยซอบพูดทั้งสะอื้นจนดูจุนต้องโอบคนตรงข้างมากอด
“ โยซอบ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด โยใจเย็นๆนะ ” ดูจุนพยายามจะพูดปลอบแต่ร่างบางก็ยังร้องไห้ไม่ยอมหยุด
“ ฮึก..”
“ โยโดนยา พี่เลยช่วยโย ” เมื่อโยซอบได้ยินก็ร้องออกมาอีกครั้ง เมื่อคืนเค้าคงน่าเกลียดมากสินะ
“ พี่ดูจุน....ฮึก...เค้ามันน่าเกลียด ”
“ โย ”
“ เค้ามันไม่ดีใช่ไหม ”
“ ไม่นะ ”
“ แล้วที่เค้าทำไปมันน่ารังเกียจใช่ไหม ”
“ ไม่เลยโย ” โยซอบมองหน้าดูจุน
“ .....”
“ โยไม่เคยน่ารังเกียจสำหรับพี่ ”
“ ทำไม... ”
“ ...... ”
“ พี่ถึงดีกับเค้าหละ ”
“ พี่รักโย ” พูดไม่ทันขาดคำ ร่างสูงประคองมือเรียวมาจับก่อนจะพูดคำๆนั้นออกไป
“ ... ”
“ ไม่ได้รักแบบพี่น้องด้วย ” ดูจุนบอกด้วยสีหน้าจริงจัง
“ .... ”
“ รักมากรักแบบคนรัก ” ว่าแล้วดูจุนก็นำมือโยซอบมาประทันที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง
“ พี่ดูจุน ” โยซอบมองหน้าดูจุนก่อนจะสวมกอดดูจุนเบาๆอย่างอบอุ่น
“ ... ” ดูจุนก็กอดโยซอบตอบเบาๆเช่นกัน
“ พี่ดูจุน ” เมื่อละจากการกอด โยซอบก็เป็นฝ่ายจับมือของร่างสูงบ้าง
“ ... ”
“ รักเค้ามากจริงๆเหรอ ” โยซอบถามพร้อมมองหน้าดูจุนตาแป๋ว
“ ใช่ รัก รักมากๆตั้งนานแล้ว ” ดูจุนยังยืนยันในคำตอบตัวเอง
“ เค้า..” ทั้งๆที่ไม่ได้ถามแต่รู้สึกเหมือนมันมีคำตอบ ทั้งสองจ้องหน้ากันนิ่งละเนิ่นนาน
“ ...”
“ ... ”
“ ... ”
“ ขอโทษ ”
ขอโทษ…….
ขอโทษ………….
ขอโทษ………………
ขอโทษ..............................
เหมือนหัวใจของดูจุนจะหยุดเต้นเมื่อได้ยินคำนั้นออกมา
“ เค้ารักดูจุนไม่ได้ ” โยซอบที่ยังจ้องหน้าดูจุนอยู่
“ .... ”
“ เราเป็นพี่น้องกันนี่แหละ ^^ ” โยซอบยิ้มให้ดูจุนอย่างอ่อนโยนก่อนจะใส่ชุดแล้วเดินออกจากห้องไป
เมื่อประตูถูกปิดลง น้ำตาของลูกผู้ชายที่ไม่เคยเสียเพราะใครง่ายๆมาก่อนต้องมาหยดลงเพราะเค้า แค่เค้าคนนั้น ที่สามารถให้เขาเป็นแบบนี้ ยางโยซอบ ที่เขารัก รักมากสุดหัวใจ เป็นไงละยูนดูจุน อยากคิดไม่ซื่อกับเขาเอง เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นเค้าไม่รับรู้อะไรหรอก มีแต่เราที่ใส่ความรักเข้าไปฝ่ายเดียว น้ำตายังไหลไม่ยอมหยุดเขาพยายามจะลบภาพทั้งหมดออกไป แต่ทำไมยิ่งทำยิ่งมีแต่เพิ่มเข้ามาให้เจ็บปวด
เราเป็นพี่น้องกันนี่แหละ……..
เราเป็นพี่น้องกันนี่แหละ………………
เราเป็นพี่น้องกันนี่แหละ……………………….
เราเป็นพี่น้องกันนี่แหละ………………………………….
เจ็บเกินจะทนไหว เรามันโง่ที่บอกความรู้สึกบ้าๆนั่นออกไป ทำให้ไม่รู้วันต่อไปจะมีอีกไหม
ยางโยซอบ.....ที่คอยมาอ้อน
ยางโยซอบ.....ที่คอยชวนไปเที่ยว
ยางโยซอบ.....ที่คอยเป็นห่วง
ยางโยซอบ.....ที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
ยางโยซอบ.....ที่ทำหน้าตาน่ารักๆอยู่เสมอ
“ ยางโยซอบ พี่จะยังรักนาย .... ตลอดไป ” ดูจุนได้แต่พึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะทำธุระส่วนตัวและเดินออกจากห้องไป
และแล้วประตูก็ปิดลง
------------------------------------------------------------------
“ โอ๊ะ ขอโทษครับ ” ซุ่มซ่ามจริงเลยดูจุนชนกับใครอีกเนี่ย
“ ไม่เป็น.... ” เมื่อมองเห็นคนตรงหน้าทั้งคู่ก็ต้องจ้องกันทันที ใช่แล้ว ยางโยซอบ เวลาผ่านมาประมาณ 2-3 เดือนมาแล้วที่ไม่ได้เจอกัน ได้มาเจอกันครั้งนี้ รู้สึกคิดถึงมากจริงๆแต่ทำไมถึงรู้สึกห่างไกลกันเหลือเกิน
“ พี่ดูจุน ^^ ” คนตรงหน้ายิ้มให้อย่างอ่อนโยน จนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตอบกลับไป นานแล้วที่ไม่ได้เห็นน่าตาที่น่ารักที่คุ้นเคยอย่างนี้
“ ไม่เป็นไรนะฮะ ^^ ”
“ ไม่เป็น... ”
“ โยซอบทำไมซุ่มซ่ามอย่างนี้ ” ยังไม่ทันทีดูจุนจะพูดจบประโยคก็มีร่างหนึ่งเดินเข้ามาหาโยซอบ
“ นิดหน่อยเองน่าจุนฮยอง ”
“ นิดหน่อยหลายรอบแล้ว ” แล้วจุนฮยองก็ขยี้หัวโยซอบก่อนทั้งคู่จะหยอกล้อกันไปมา โดยไม่อายคนตรงนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาเลย
“ พี่ดูจุน นี่พี่จุนฮยองฮะ ” โยซอบว่าพลางผายมือไปที่จุนฮยองก่อนทั้งคู่จะโค้งให้กันเบาๆ
“ สวัสดี ผมจุนฮยองเป็น แฟน ของโยซอบ ” เมื่อได้ยินแค่นั้นดูจุนถึงกับอึ้งแล้วพูดไม่ออกทันที
“ ไปบอกเค้าทำไมอะจุนฮยอง ” โยซอบที่หน้าเริ่มแดงกระทุ้งศอกไปที่จุนฮยองหนึ่งที
“ ทำไมอ่ะ ทำมากกว่านี้ก็ได้ ” ว่าแล้วจุนฮยองก็ขโมยจุ๊บที่แก้มโยซอบหนึ่งทีโดยไม่มีทีท่าว่าอายแต่อย่างใด
“ เอ่อพี่ว่าพี่ขอตัวดีกว่า ” ดูจุนขอตัวจากทั้งคู่เนื่องจากไม่อยากขัดจังหวะ....เขาทั้งสอง.......
“ มีธุระหรอ ” โยซอบถามตาแป๋ว
“ อือ ^^ ” ดูจุนยิ้มแล้วเอามือไปลูบหัวโยซอบเบาๆ “ มีความสุขมากๆนะยังโยน้อย ^^”
“ ดูแลโยดีๆด้วยหละ ” ดูจุนหันไปบอกกับจุนฮยอง ก่อนตบบ่าเขาเบาๆและเดินจากไป
ดูจุนรีบเดินออกมาจากที่ตรงนั้นเพื่อปิดบังน้ำตาไม่ให้ไหลต่อหน้าพวกเขา เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าเขายังรักโยซอบอยู่ดูจุนตัดสินใจกลับไปมองเพื่อทำใจเป็นครั้งสุดท้าย
พวกเค้าทั้งคู่กำลังจูบกันอยู่..........
ดูจุนรีบหันหน้ากลับมาทันทีเค้าควรตัดใจแล้วสินะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมในเมื่อพยายามจะตัดใจแต่ก็ทำไม่ได้และมีทีท่าว่าคงจะรอและรักอยู่อย่างนี้ แม้จะรอด้วยความเจ็บปวด......ตลอดไป
ขอให้มีความสุขมากๆนะ…….
edit @ 3 Apr 2011 17:25:09 by Sankhung
edit @ 3 Apr 2011 17:45:47 by Sankhung
#1 By (125.24.37.31) on 2011-05-19 10:34